Rynek zbóż w 2026 r. nie daje prostych odpowiedzi. Pszenica i kukurydza potrafią odbić po kilku słabszych tygodniach, ale część zbóż nadal stoi pod presją dużej podaży i słabszego popytu. W tym tekście pokazuję, od czego naprawdę zależy kierunek cen, które ziarna mają dziś większą szansę na zwyżkę i jak podejść do sprzedaży, żeby nie oddać marży za wcześnie. Na pytanie, czy ceny zbóż wzrosną, nie ma jednej odpowiedzi, ale da się wskazać najbardziej prawdopodobny scenariusz.
Najważniejsze sygnały z rynku, które dziś naprawdę mają znaczenie
- Globalnie rynek nadal jest dobrze zaopatrzony, więc szeroki i trwały skok cen nie jest dziś scenariuszem bazowym.
- W Polsce ceny skupu wiosną 2026 r. odbiły miesiąc do miesiąca, ale rok do roku wciąż były niższe.
- Największą szansę na odbicie mają pszenica i kukurydza, bo to one najmocniej reagują na pogodę, eksport i koszty energii.
- Żyto, pszenżyto i owies wyglądają słabiej i bez mocnego impulsu mogą poruszać się bocznie.
- Najważniejsze czynniki to pogoda, kurs złotego, ceny nawozów, energia, logistyka i tempo eksportu.
Najkrótsza odpowiedź brzmi: wzrost jest możliwy, ale nie równy dla wszystkich zbóż
Patrząc na obecny układ sił, nie stawiałbym na jedną, szeroką hossę w całym koszyku zbóż. Bardziej prawdopodobny jest scenariusz, w którym pszenica i kukurydza od czasu do czasu drożeją, a żyto czy owies zostają w tyle.
To ważne rozróżnienie, bo rynek rolny rzadko rusza jednym blokiem. Ceny lokalne mogą chwilowo iść w górę nawet wtedy, gdy światowy bilans nadal jest wygodny dla kupujących. W praktyce oznacza to, że odpowiedź na pytanie o kierunek rynku nie brzmi dziś „tak” albo „nie”, tylko raczej: tak, ale selektywnie i pod warunkiem pojawienia się mocnego impulsu.
Żeby zrozumieć, skąd bierze się ta ostrożność, trzeba najpierw spojrzeć na tło globalne, bo to ono wyznacza granice dla krajowych wzrostów.
Dlaczego rynek nadal nie wygląda na gotowy do trwałej hossy
W prognozach FAO globalne zbiory zbóż w 2025/26 r. zostały podniesione do 3 040 mln ton, a zapasy na koniec sezonu 2026 mają sięgnąć 954,6 mln ton. To oznacza komfortowy poziom podaży, a przy takim buforze kupujący zwykle nie są zmuszeni do agresywnego podbijania cen.
W polskich danych widać podobny obraz: według GUS w kwietniu 2026 r. ceny skupu podstawowych produktów rolnych wzrosły tylko o 0,1% względem marca, ale były o 13,1% niższe niż rok wcześniej. W samych zbożach wiosna przyniosła odbicie miesiąc do miesiąca, jednak bez zmiany całego trendu. Pszenica w skupie kosztowała średnio 771 zł/t, kukurydza 794 zł/t, jęczmień 770 zł/t, pszenżyto 695 zł/t, żyto 620 zł/t, a owies 550 zł/t. To nie jest obraz rynku, który już wszedł w długą falę wzrostową, tylko raczej rynku szukającego dna po wcześniejszych spadkach.
Do tego dochodzi jeszcze jedna rzecz, którą często widać dopiero po czasie: lokalny wzrost ceny nie musi oznaczać trwałej poprawy. Jeśli eksport zwalnia, a podaż z nowych zbiorów okazuje się dobra, rynek potrafi oddać większość zwyżki w kilka tygodni. Z tego powodu samą poprawę notowań trzeba czytać ostrożnie, a nie jak pewnik.
Skoro baza globalna nadal jest dość wygodna dla kupujących, to wzrost cen może przyjść tylko wtedy, gdy kilka innych elementów zadziała jednocześnie. I właśnie to warto teraz rozebrać na czynniki pierwsze.
Jakie czynniki mogą wywołać wzrost cen w 2026 roku
Najsilniej działają dziś cztery grupy bodźców: pogoda, koszty produkcji, kurs walutowy i eksport. W praktyce rynek zbóż nie reaguje na jeden komunikat, tylko na cały zestaw sygnałów, które wzmacniają się nawzajem.
| Czynnik | Jak wpływa na ceny | Zboża, które reagują najmocniej | Co obserwować |
|---|---|---|---|
| Pogoda w kluczowych regionach produkcji | Susza, nadmiar opadów lub przymrozki zmniejszają plony i podbijają notowania | Pszenica, kukurydza | Stan zasiewów, opady, prognozy zbiorów |
| Ceny energii i nawozów | Wyższe koszty produkcji ograniczają opłacalność i mogą podnieść ceny surowca | Pszenica, kukurydza, częściowo jęczmień | Gaz, ropa, ceny nawozów azotowych |
| Kurs złotego | Słabszy złoty zwykle wzmacnia krajowe ceny, zwłaszcza przy eksporcie | Wszystkie, szczególnie ziarno eksportowe | EUR/PLN i USD/PLN |
| Eksport i logistyka | Sprawny eksport zmniejsza presję podaży w kraju, a problemy logistyczne ją zwiększają | Pszenica, kukurydza, jęczmień | Stawki frachtu, porty, konkurencja z Morza Czarnego |
| Popyt paszowy i bioenergetyczny | Większe zużycie na pasze i bioetanol wzmacnia popyt na ziarno | Kukurydza, pszenica, jęczmień | Produkcja zwierzęca, ceny energii, polityka biopaliw |
Na giełdzie terminowej warto też śledzić MATIF, czyli główny europejski rynek kontraktów terminowych na zboża. Kontrakt terminowy to umowa na dostawę w przyszłości po ustalonej cenie, więc często pokazuje kierunek wcześniej niż lokalny skup. W maju 2026 r. pszenica i kukurydza na MATIF potrafiły wyraźnie odbijać od wcześniejszych poziomów, co pokazuje, że rynek jest czuły na zmianę nastroju, ale jeszcze nie przesądza o trwałym trendzie.
W tym miejscu ważny jest jeszcze jeden termin: basis, czyli różnica między ceną lokalną a notowaniem giełdowym. Gdy basis się poprawia, skup płaci lepiej nawet bez dużego ruchu na giełdzie; gdy się pogarsza, cena w punkcie skupu może być słabsza niż sugerują same notowania. To właśnie dlatego same wykresy to za mało. Trzeba patrzeć szerzej, a potem sprawdzić, które zboża mają dziś realną szansę na lepsze zachowanie.
Które zboża mają dziś największy potencjał odbicia
Nie wszystkie zboża zachowują się tak samo. Jeśli patrzę na obecny układ sił, największy potencjał odbicia widzę w pszenicy i kukurydzy, a najmniejszy w życie i owsie. To nie jest prognoza „na pewno będzie drożej”, tylko ocena, gdzie rynek ma dziś najwięcej argumentów do wzrostu.
| Zboże | Szansa na wzrost | Dlaczego tak oceniam |
|---|---|---|
| Pszenica | Wysoka | Najmocniej reaguje na eksport, pogodę i napięcia podażowe; to zwykle pierwszy rynek, który wyprzedza ruch reszty zbóż. |
| Kukurydza | Wysoka | Jest wrażliwa na pogodę, popyt paszowy i koszty energii; przy mocniejszym popycie potrafi przyspieszać szybciej niż inne zboża. |
| Jęczmień | Umiarkowana | Może drożeć razem z pszenicą, ale bez silnego impulsu z pasz lub eksportu zwykle porusza się spokojniej. |
| Pszenżyto | Umiarkowana | Często podąża za rynkiem pszenicy i jęczmienia, ale zwykle z mniejszą dynamiką. |
| Żyto | Niska | Ma słabszy popyt i większą podatność na lokalną nadpodaż, więc trudno mu zbudować trwałą zwyżkę bez mocnego wsparcia z rynku paszowego. |
| Owies | Niska | To rynek bardziej niszowy, mocno zależny od lokalnej podaży i mniej podatny na szeroki impuls cenowy. |
W praktyce oznacza to tyle, że jeśli dojdzie do zwyżki, to najpewniej nie będzie ona rozlana równomiernie na wszystkie gatunki. Bardziej spodziewam się ruchu segmentowego: najpierw pszenica i kukurydza, potem ewentualnie część zbóż paszowych, a na końcu reszta rynku. Z tego układu wynika też kolejny ważny wniosek: strategia sprzedaży nie powinna być taka sama dla każdego ziarna.
Jak sprzedawać ziarno, żeby nie oddać marży jednego dnia
Najczęstszy błąd, który widzę, to czekanie na „idealny szczyt”. W praktyce taki szczyt zwykle przychodzi wtedy, gdy część rolników już sprzedała, część jeszcze trzyma towar, a rynek zaczyna się cofać szybciej, niż dało się to przewidzieć. Lepsze podejście jest prostsze: rozłożyć sprzedaż w czasie i traktować rynek jak serię decyzji, a nie jeden strzał.
- Sprzedawaj w transzach zamiast jednorazowo cały zapas. Dzięki temu nie uzależniasz wyniku od jednego tygodnia notowań.
- Porównuj skup z rynkiem terminowym. Sama oferta lokalna bywa myląca, jeśli nie zestawisz jej z kierunkiem na giełdzie i z różnicą basis.
- Sprawdź koszty magazynowania. Jeśli zysk z oczekiwania jest niewielki, to energia, dosuszanie, straty jakościowe i finansowanie potrafią go zjeść.
- Zwracaj uwagę na parametry jakościowe. Białko, wilgotność i zanieczyszczenia potrafią zmienić cenę bardziej niż sam ogólny trend rynkowy.
- Nie odkładaj całej decyzji na później. Jeśli potrzebujesz gotówki na nawozy, paliwo albo raty, część ziarna lepiej sprzedać wcześniej, a resztę zostawić na ewentualne odbicie.
To podejście nie daje spektakularnych historii, ale zwykle daje lepszy wynik finansowy niż czekanie na jeden cudowny tydzień. A ponieważ rynek nadal jest rozchwiany, bardziej opłaca się myśleć w kategoriach zarządzania ryzykiem niż polowania na absolutne maksimum. Żeby to zrobić dobrze, trzeba jeszcze wiedzieć, na jakie sygnały patrzeć w najbliższych tygodniach.
Na te sygnały patrzę, zanim uznam, że rynek rzeczywiście zmienia kierunek
- Pogoda w Europie, USA i rejonie Morza Czarnego - to tam zwykle rodzi się impuls do większego ruchu cenowego.
- Kolejne notowania pszenicy i kukurydzy na MATIF - jeśli utrzymują wzrost kilka tygodni z rzędu, sygnał jest dużo mocniejszy niż jednorazowe odbicie.
- Kurs euro i dolara wobec złotego - słabszy złoty często poprawia ceny krajowe nawet przy spokojniejszym rynku globalnym.
- Ceny energii i nawozów - gdy rosną, rynek zbóż częściej dostaje wsparcie kosztowe.
- Tempo eksportu i dostępność transportu - jeśli ziarno zaczyna szybciej schodzić z rynku, presja podaży maleje.
Jeśli te elementy zaczną iść w tym samym kierunku, wtedy można mówić o realnej zmianie trendu, a nie tylko o krótkim podbiciu cen. Na dziś rozsądniej zakładać selektywny wzrost niż powszechną hossę, a najlepszą ochroną marży pozostaje sprzedaż rozłożona w czasie i stałe porównywanie lokalnej oferty z rynkiem terminowym.
